Category Archives: Blog

VZ aanvraag bij Juspol.

Posted on 23 maart 2017 in Blog

Lieve lezers,

Het is echt weer hoog tijd voor een update.

De aanvraag voor de verblijfsvergunning is ingediend. Jeej! Tegenwoordig kun je dit online indienen. Alle documenten hebben we ingescand. 150 dollar gestort op de rekening van JusPol. Een plakzegel van 1,50 die je dan weer op het Kerkplein moet ophalen. Wanneer het goed gekeurd is krijg je een bevestiging hiervan per mail. Dat is een vz briefje. Met het vz briefje kun je dan weer een werkvergunning aanvragen.

Ik hoop binnenkort dus de verblijfsvergunning te kunnen ophalen want dan kunnen we ons inschrijven bij het CBB. Met de inschrijving bij het CBB zijn we dan ook officieel ingezetene van Suriname.

Voor alles wordt een pasfoto gevraagd. Dus op naar Lee-On met de hele familie om pasfoto’s te maken. Lee-On zit op de Lala Rookhweg naast Hollandia bakkerij. Altijd handig om te weten.

Om je salaris te ontvangen is het handig om een bankrekening te openen. Vraag je werkgeversbijdrage welke bank zij zitten. Het is handig om dezelfde bank te hebben. Dan is je geld op dezelfde dag gestort. Anders duurt het weer een paar werkdagen. Als je van werkgever verandert hoef je niet en andere rekening te openen, maar houd er dan wel rekening mee dat het langer duurt voordat het geld op de rekening staat.

De eerste periode hebben we een auto gehuurd. Maar dat moet je niet re lang doen. Dus zijn we op zoek gegaan naar een auto. Omdat ik ‘s-nachts om 4:30 begin en niet dichtbij het werk woon is het noodzakelijk dat we allebei een auto hebben. Mijn man brengt de kinderen naar school en ik haal ze op.

Binnenkort gaat dat wat makkelijker omdat we gaan verhuizen van Noord naar Zorg en Hoop. Dat is heel dicht bij ons werk en bij de scholen van de kinderen. Scheelt ook weer enorm in de benzine kosten.

Over werk gesproken. Ik werk nu 5 weken als accountmanager bij een callcenter. Werk dat voor mij geen bekend terrein was. Gek genoeg schijn ik er toch wel goed in te zijn. Ik heb het spelletje al door en scoor goed. Ik heb leuke en een beetje gekke collega’s. We hebben het gezellig en lachen veel. Als enige dame tussen 3 mannen sta ik mijn mannetje wel. Toch ga ik binnenkort weer weg en maak ik mijn proeftijd niet vol. Waarom? Ik heb een mooi aanbod gekregen om ergens anders aan de slag te gaan. Veel uitdagingen en meer verdienen. Dingen gaan soms heel snel en onverwacht. Maar ik ga gewoon mee met het ritme.

Ook bij mijn man gaat het goed op het werk. Deze week ging hij nog maar Guyana voor zijn werk. Hij heeft het ook echt naar zijn zin.

De kinderen zijn ook al aardig gewend. Onze zoon en middelste dochter zitten nog op de lagere school. Ze hebben al wat vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. De rekenmethodes zijn hier anders dan in Nederland wat bij mijn middelste dochter voor wat frustratie zorgt. Ze komt nu vroeger op school zodat ze extra uitleg krijgt. Ze is ijverig en oefent dan ook veel met rekenen. De rest van de vakken gaan prima. De kleine man doet
Het qua cijfers ook super. Niet lager dan een 9. Zijn eerste verjaardag gevierd in Suriname. En uitgedeeld in de klas. Een meisje uit zijn klas had bloemen voor hem geplukt en samengebonden. Met een brede glimlach gaf ze de bloemen. Zo lief is dat. Toch vind hij het wel moeilijk om aansluiting te vinden. Het is een kritisch mannetje en zoekt zijn vrienden met zit uit. Maar aan aandacht zeker geen tekort. Want iedereen wil wel met hem spelen. Hij heeft gewoon wat tijd nodig. Onze oudste dochter zit op het Nederlands Lyceum. Dat gaat ook erg goed. Toch heeft ze minder huiswerk dan in Nederland. Vaak heeft ze het al af voordat ze naar huis gaat. Dat heeft zo zijn voordelen want dan kun je de hangmat claimen. Met schoonmoeder gaat het ook steeds beter en ze gaat al meer wennen.

Dat was de update weer even voor nu.

Heb je vragen? Of heb je een vraag voor de volgende update? Laat het me weten.

Inschrijven op school.

Posted on in Blog

Hi lieve lezers,

He he! Eindelijk heb ik een school kunnen vinden voor de twee jongste. Ik zal heel eerlijk zijn. Ik was me niet bewust van hoe moeilijk het is om een kind aan te melden op een school. Ik heb echt wel een traantje gelaten van frustratie.

Eerst moesten we naar het Ministerie van onderwijs. Paspoort en diploma’s mee. Van de dame krijg ik documenten waarmee ik naar de inspectie kan gaan voor nog een briefje met stempel. Bij de inspecteur voor het basisonderwijs werd ik geweldig geholpen. Al snel had hij een school gevonden waar ze welkom waren. Nota bene op de hoek van mijn werk. Ze hebben er nu 2 dagen op zitten. Het is erg wennen voor ze.

Anders ging het bij het zoeken naar een school van de oudste. Bij de inspectie wilden ze me geen briefje meegeven. Ik moest eerst een school vinden en dan kon ik terug komen. Ik meldde dat ik al scholen bezocht had en gebeld en wij zitten vol als antwoord kreeg. Om gek van te worden. Je kind is leerplichtig en jan niet naar school. Echt veel medewerking kreeg ik niet. Vandaag werd ik ineens gebeld dat er een plekje gevonden was. Inmiddels ben ik naar een Nederlandse school gegaan waar zij van harte welkom is. Eind goed al goed. Iedereen weer naar school.

En dan zing ik nu even heel hard…..met Bloed, Zweet en Tranen…..

Aankomst op Surinaamse bodem

Posted on in Blog

Lieve lezers,

25 januari zijn we aangekomen op Zanderij. Wat heerlijk om weer in Suriname te zijn. Op zanderij werden we opgewacht door vrienden met een spandoek “welkom thuis”. Wat een warm welkom. Deze lieverds brachten ons naar het adres waar we de komende 2 maanden verblijven.

De eerste week is voorbij gevlogen. Er moet nog veel geregeld worden. Een hele papierwinkel om onze verblijfsvergunningen in orde te krijgen.

Ook het aanmelden op scholen is een heel gedoe. Na veel geduld hebben we nu een school gevonden voor de jongste 2 kinderen. Een leuke school in de straat bij mijn werk. Ook erg handig. Voor de oudste is een school vinden een heel karwei. We denken eraan om haar voor de komende tijd in te schrijven op het vrije atheneum.

Wij zijn ook op autojacht geweest. Ik heb inmiddels een Toyota Vitz gekocht. Deze mag ik binnenkort komen ophalen. Mijn man is ook bezig met het kopen van een auto. Hij heeft zijn oog laten vallen op een Toyota Ractiz.

Mijn man is sinds maandag aan het werk. Het bevalt hem heel goed. Iedereen noemt hem daar meneer Eric. 😀. Ikzelf begin maandag op het werk. Ik heb er zin in en vind het spannend.

Verder zijn we ook druk op huizen jacht. We hebben nu een aantal bezichtigingen gepland. Zodra we een huis hebben kan ook de container met onze huisraad komen. Een huis springt er wel uit. Veilige buurt en rustige straat. Dan kunnen de kinderen ook voor de deur spelen. Waar we nu wonen wordt hard door de straat gereden.

Morgen gaan we even naar vreemdelingen zaken voor wat stempels. Daarna ga ik naar de school om nog wat documenten te brengen. Dan ga ik voor de juf naar school om bij het depot wat school meubilair op te halen. Er waren niet genoeg stoelen en tafels. Ook gaan we schoolspullen en school kleding kopen bij Kirpilani. (Soort V&D).

Verder moeten we ons inschrijven bij een arts, tandarts en orthodontist.

Er is nog veel te doen en het komt ook allemaal wel goed. Maar soms zakt de moed je even in de schoenen en geef je jezelf weer een schop onder de kont. En dan gaat het wel weer. Ook wordt er hier en daar wel een traantje gelaten. Het land waar je bent opgegroeid en alle lieverds verlaten is niet niks en da ben je in een ander land waar je je nog moet aanpassen en goed moet gaan voelen. Echt het is een hele kluif. Het heeft ons wat grijs haar en een rimpel extra gekost. Maar we geloven in ons plan anders hadden we het nooit gedaan. Maar oh wat hebben we het afgelopen jaar veel geleerd en dat proces zal nog wel even doorgaan. We zijn blij met onze keuze maar wat missen we onze lieverds in Nederland.

Wij zijn dankbaar voor de steun en het geloof in ons.

Oh ja! Een ding vinden we niet leuk. Muggen! Rot beesten. Ik heb me altijd al afgevraagd wat het nut is van die rot beesten.

MKV is goedgekeurd

Posted on in Blog

Woensdag 11 januari kreeg ik dan eindelijk het lang verwachte bericht dat mijn mkv goedgekeurd is. Die van mijn schoonmoeder en man waren al goedgekeurd. Het was wel even spannend. Dus donderdag gingen we met de trein naar Amsterdam. Even relaxen in de trein met een Starbucks koffie. Op het consulaat kregen we dan eindelijk het kv-visum. Waarmee we in kunnen reizen. In Suriname dienen we ons te melden bij de vreemdelingen politie. Maar goed…. Meer uitleg daarover in een later bericht.
Verder wil ik nog even melden dat we ontzettend fijn geholpen zijn op de ambassade.

Tickets moesten ook geboekt worden. Na even zoeken had ik al gauw een mooie deal te pakken. 25 januari gaan we dan eindelijk naar Suriname.

We hebben erg veel zin in wat absoluut niet weg neemt dat afscheid nemen verdomd moeilijk is.

De champagne kan open!

Posted on 9 oktober 2016 in Blog

Hi lieve lezers,

Ik kon bijna niet wachten om het goede nieuws te vertellen. Jeej! De champagne mocht eindelijk open. Een fles goede bubbels en een fantastisch humeur. Het was hard werken maar het is ons gelukt. We hebben allebei een contract in Suriname. Dat is ontzettend vet, want momenteel gaat het economisch gezien niet zo best in Suriname. Maar aan de andere kant is Suriname ook het land van kansen en mogelijkheden.

Maar weet je fuck it….. We willen dit en we gaan het ook gewoon doen.

In de tussentijd zijn we flink aan de slag gegaan om alle papieren die nodig zijn voor de MKV-aanvraag te vergaren. We gingen een dag naar Groningen om onze diploma’s te legaliseren bij de DUO. Een hele reis vanuit Den Haag naar Groningen. Dus we maken er maar gelijk een leuk dagje Groningen van.

Ja en dan zijn we er nog niet. Bij de gemeente moesten ook documenten opgevraagd worden zoals geboorteakte, huwelijksakte, VOG. Die aanvragen gingen vrij snel via DIGI-D. Behalve de VOG moest je aan de balie van de gemeente aanvragen. Al gauw hadden we alle documenten binnen. Met alle documenten in een map vertrok ik naar de rechtbank om apostilles op de documenten te laten stempelen. En we laten de kassa maar weer eens flink rinkelen. ktsjing! Maar ach je weet waar je het voor doet.

Daarna gingen we druk aan de slag om de MKV-formulieren in te vullen en alle documenten die nodig zijn voor de aanvraag erbij te doen. Met een tas vol geladen ging mijn man naar de copy shop om twee kopieën te maken van de set. Wat een stapel papier.

Om er zeker van te zijn dat alles compleet is lopen we alles nog eens goed na. Je wil goed beslagen ten ijs komen als je de aanvraag in gaat dienen bij de ambassade. Nu kon je kiezen om het hele pakket per post in te dienen of langs te gaan bij de ambassade in Amsterdam. Wij kozen ervoor om er dan maar een gezellig dagje Amsterdam van te maken.

Bij de ambassade was er een hele aardige dame die ons te woord stond en nakeek of alle documenten compleet waren. Pffff dat is toch even spannend. Na een kwartier was de dame klaar en de aanvraag kon worden ingediend. Binnen enkele dagen mogen we een brief ontvangen met daarin het registratienummer. Na deze spannende actie ben ik toch wel toe aan een bakkie koffie en wat te eten. Na een goed bakkie pleur en een dikke vette uitsmijter heb ik weer genoeg energie om naar huis te gaan.

Een week later vallen er mooie enveloppen in de bus van de ambassade met daarin ons registratie nummer.  Zo en dat is weer een stap dichterbij. Nu ongeveer 3 maanden wachten op de goedkeuring. Maar ik hoop dat we eerder de goedkeuring krijgen.

Duim je mee?

Wil je meer informatie over MKV-aanvraag? Kijk op http://www.consulaatsuriname.nl